Rahatsızım!
Allaha şükür
İçime atlayan
Depremler
Nerdesin?
Sorguda
Yak! Beni
Tutuştur
Şimdi buradayım
Ve
İşte! karşındayım

Rahatsızım!
Allaha şükür
İçime atlayan
Depremler
Nerdesin?
Sorguda
Yak! Beni
Tutuştur
Şimdi buradayım
Ve
İşte! karşındayım

Önemli olan ne ki dostum
Ama bu soru önemli
Kaybetmiyor musun?
Yazık!
O zaman şişecek ve bir yerde patlayacaksın
Herkes ‘kendine önemli’ olan
Bir dünyada yaşar
Tapınma acılarına
Yenileme İnsanlığına
Ötesini, sonrasını(Ahiret) görmeyen,
Hesaba katmayan bir yaşam;
Asalakça bir yaşamdır.
Değerin nerden değerin?
Nerden alıyorsun değerini
Mutlulukta
Seviye, seviye
İyi insanlar
Her zaman, her yerde
Onu anlayabilen
İnsan
Bir Arayıştayız hocam
Ne güzel
Varoluş Makamında
Muhabbet Kelamındayız
Konuşan Gönüller gelsin

‘Gerçeğimizi’ arıyoruz sürekli
Allah’ın bize üflediği ruhu
Ayrılmak ve kavuşmak dostum.
Sürekli ayrılıyor ve sürekli kavuşuyoruz
İhtimallerin yağmuruna
Tutuyoruz kendimizi
‘Yabancısın’
Tanımıyor, sorguluyorsun
Ve şaşısın
Madem muammasın
Bari bilmece sunma insanlara
‘Akletmezsek’
O, zaman düşeceğiz demektir
İnsanlığın merdiveninden
‘Geçici ilgiler’ kuşatabilir belki seni
Ama ya senin ‘Gerçek İlgin’
Gözlerimizin mertebesini
Yükseltmeliyiz ‘Varoluşa’.
Buyur tahlil et
tarihimi
Kuruduğun zamanlar olacak
Yanmayı özleyeceksin
Ateşler içinde yanmayı
Yaşam An’dır. O da bu an’dır.
Eyyamcıyız biz var mı bir şey diyen.
Bunalımlarının kölesi olanlar korkularının ayaklarına kapansınlar
Ehemmiyet;Varlığın özü olan Tevhid cevherini işleyerek
Aklı ve kalbi “Bir” eyleyerek/Meczederek
Hem halkla hem hakla olabilmek
Ali topu tut ile
Ali düşün arasında bir zihniyet farkı vardır
Biri nesneye, biri soyuta/aramaya yönlendirir
Saçmalaşmaması için anlam
Tıkanmaması için eylem
Ne ben makamındayız, Ne biz makamındayız.
Kaldık arada
Yenilme !
İnsanlığına

Bir hayatı değişik uygulamalarla belgelemek; yazı, fotoğraf….
Özgürlüğün olmadığı yerde özgünlük olmaz
Ben kör isem bunun sebebi sen değilsin
İnsanlar basit gerilimlerle muhatap oluyorlar ve bu basit gerilimlerle uğraşıyorlar
Şeytan süsler ve güzel gösterir bir yanılsamadan başka bir şey değildir günah
Yüklemler ve yüklemlerin doğurduğu özneler.Öznelerin kullandığı nesneler
Tembel olmak ile embesil bir inek olmak arasındaki fark ne?
İçinde yolculuk yapamayın biri dışında nereye gidebilir ki
Ne yapıyorsun sorusu ile karşılaştığımızda “insan olmaya çalışıyorum” en asıl en anlamlı cevap değil mi?
Aslında dışarısı içerisidir;İçerisi dışarısıdır
Nefs bir kuyudur/Düşmeye gör/Dibi görünmez;kapkaranlık
‘Varoluşsal’.İşte cümle bu.Tam anlamıyla/Eksiksiz
Anlamdan uzak hız , haz ve tüketim kültürü
Öz bilinç çok önemliydi.Özbilince ‘VAROLUŞ , OLMA BİLİNCİ ‘de diyebiliriz

Eyvallah
Bağrım açık
Bir avuç yağmur
Bir avuç gözyaşı
Gün görmemiş
Akarsular
İşte serptim
Sana gönlümü
Nefes al İnsan
Aşkı Gör
Şimdi seni düşünüyorum
Ve Gerçekle doluyorum
Kalbim nasır
Ama taş değil
Gerçek ‘Öğreti’lerini
Sunar
Hiçliği oynuyorsun
Tıpkı benim gibi
Dön dünya dön
Senin görevin hep dönmek.
Bende bir gün giderim
Elveda derim

‘Rasyonel Gerçekliğimiz’ Ortadoğu /Filistin
Sünepeliğimiz
İnsan görevim
Görevim yaşamak
Beni aştın
Ve ben seni attım
Başıma çiviler çak
Günahımı hatırlatan
Hakikatlerine
Gark et beni
Gözlerim
Aydınlık değil
Bir görüntüsün
Ve ben görüntülere lanet etmişim
Lanet ettim görüntülere
Saçma bir kurgunun içinde
İnsanlığıma yeniliyorum
Bu uykunun ne kadarı
Gerçek dersin
Yaşamak “O”nun için
İşte ! Gerçek bu.

Sevgilim!
Hayalinle baş başa hayat
Şimdi sen varsın gökyüzünde
Gökyüzü gözlerin
Bulutlar kaşların
Sevgilim !
Hayalinle baş başa hayat
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
İşkenceye bulama benim sevgilim
Bütün ihtimaller üzerime saldırıyor vahşice
Sensiz ve savunmasızım
İşkenceye bulama beni sevgilim
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Ben battıkça
Yüzün daha güzelleşiyor
Tanrım!
Sana minnettarım
Hamdolsun
Ben batıyorum /Sen aydınlanıyorsun
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Tut sevgilim göğü ellerinle
Kucakla güneşi şefkatinle
Sen bir gökkuşağısın
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Seni işledim
Motif motif benliğime
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Tüm Yeryüzü
Varoluş
Cümle alem
Her şey
Sensin
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Peki
Tüm umutların
‘Seninle’ olsun
Her nefesinde
Mutluluklar “Sarsın” Seni

Popüler Yaygaralar
Çarpmış bizi
İki kere iki dört eder gibi
İnsanı zindanlar kaplıyor
Zindan içre zindanlar
Eğer görmezse onu
Ve onun bahşettiği zenginliği
Yanmıyor ,kavrulmuyor
Kuru kuru yabancı yabancı düşünüyor
Güya çok yüce bir iş yapıyor
Bir de sigara içmesi var
Bir açılır , bir kapanır
Bu defter böyledir
Bakışın önemliydi güzelim
Bakışın
Ne istiyorsun söyle
Dolandırma- oyalama beni
Çabuk geçelim ‘Varoluşa’
Lanet olası kıyasçı mantık!
Sefil düşünüş
Hangi at daha iyi koşar
İNSAN’a
Tüm gerilimlerinle
Her şeyinle Sen Benimsin
Önce
Konuşmasını ‘Öğren’
Kendi ‘Saltanatını’ kurmuşsun yalnızlığınla,direncinle, aklınla
Kimseyi yaklaştırmamaktasın yanına
Alış verişten uzaksın
İçindeki kudurmuş köpeği gördü
Köpek kudurmuş çok korkunçtu
Varoluş adına, tüm insanlar adına
Öldürülmeliydi
Bana kötü bakışın neyi ifade eder ki benim için
Seni sevmemden başka
Allah ipleri benim elime vermiş
Dahası ne

Basit kıyaslar, basit ölçüler ve rezillik
Sosyolojik ve Tarihsel Gerçek
Gereksinmelerimiz ve edimlerimiz arasındaki ‘doğrudan’ kurulan ilişki ,bağ
Yaratılışa(fıtrata) ve sosyolojik gerçeğe uygun
Tanışma mertebesi, Konuşma mertebesi
Düşünceye sahip çıkmak.Düşünceyi korkularımızın elinden kurtarmak.
İlişkilerimizi tüm bağımlılıklardan koparıp ‘İnsan’la buluşturmak
Sürekli ‘olan’ bir varlığa ‘olmayan’ ne olabilir ki?
‘Yoğunlaşma’larımızın öldürücü , iptal edici yönü
Davranışların oluşumunda ‘Veri’lerin Rolü
İnsanın ‘Durağan’ bir yapıya sahip olmaması ve bir insanı anlaması çabası
İnsan ‘İlgi’nin yanındadır.Bu bir ‘Tabiat’tır.Çünki insan çıkarcıdır.
Algıları ‘Ben’in üzerine yoğunlaştırma ve ‘Ben’in Kesif olması
Ölü doğan ilişkileri diriltmek.Nedenleri soyutlama gücü
İstekler; doğar, büyür ,gelişir ve ölür
Yönlendirim.Dili ‘Düzene’ sokmak
İlişkiler ‘Değer Verme’ üzerine kurulu
Müziğin gürültüye dönüştüğü an.
Öğretimin parçaları. Nasıl öğrenilirse öyle öğretilir
Varoluşsal dilin yorumu.Yaşamaya not düşmek
Önemsemelerin ve önemsememelerin mantığı
‘Varoluş’ dersleri, ‘Varoluşla’ ‘Olmak’.Varoluş Ahlakı
Varlık/Yokluk ikileminde
İnsanoğlunun Varlık-Yokluk ikilemi karşısındaki direnişi
İlkler ilk yargının oluşmasından her zaman için önemli olmakta
Yönlendirenin/eğitenin ne olduğu/neliği:insan için
Kişisel psikolojideki ‘alerjik’ durumlar ve insan ilişkileri
Öznel ve nesnel Gerçekliklerin arasındaki zıtlıklar ve şekillenen kişiliğimiz
‘İsteme’ deki psikolojik durumumuz ve insanlar arası bağlantılarımız
Hep aynı gerçekliğin içinde değil miyiz? ‘İnsan Gerçekliği’nin
Duruşumuz ve kalkış noktamız
Bir insan:olabilir;isterse. ‘İnsana yakışır olan’
Aynalar ve kabuslar. Bir insan bir ‘Ortam’dır.
Bir ‘Değeri’ ,diğere terk etmemek
Ben’lerin Dünyasıdır bu dünya

Değerlendirirken ‘Sosyolojik Gerçekleri’ hiçbir zaman göz önünden uzak tutamayız.Sosyolojik gerçekleri hesaba katmazsak, ‘katlederiz’
Nerde yaşadığımı, Neleri yaşadığımı sormazsan bil ki senin ilmin değerlendirmen eksiktir
Reaksiyonlarla, tepkimelerle ‘oluşan’ bir kişilik sağılıklı olabilir mi? Sağlıklı, özgür ortamlar sağlamadıkça insan ‘Tercihini’ gerçekten yapabilir mi?
‘Vurgu’ yoğunluk sunduğu için önemli.Vurgu yaptığımız şeylere dikkat etmemiz gerekiyor
Eğitimde insanlara kalıplar sunmak insanın düşünme potansiyeli işlevsiz hale getirmiyor mu
Çocuklarımızı , gençlerimizi kendi ellerimizle boğmuyor muyuz.’Öyle yapma’ , ‘Böyle yap’. Niyesi yok.
Bir insana sığınmak değil, bir insan ‘Eş’lik etmek
Anlamanın ‘oluş’unda gereksinmelerin inkar edilemez rolü
Beynimize hep sıkıştırmışlar.Bundan dolayı düşünemiyoruz ezbere konuşuyoruz
Yoğunlaşırken nelerin üstünü kapatıyoruz , neleri görmüyoruz
Zavallı gençler…Onları yönlendirmek isteyen o kadar çok kişi ve kural var ki ne yapacaklarını şaşırmış durumundalar
İnsanlar için , ilişkiler için açıklama yapmak, ifade etmek önemlidir
İnsanlar arası ‘Mesafelerin’ sebebi insandaki mevcut bulunan ‘Gurur’ değil mi?
Davranışlarımızın kökenini kişiliğimizin oluşturması
İnsanlar yönlerini hep ‘İlgi’ye çevirmiyorlar mı?
İnsanlar kendi anlamlarından ziyade kendini tatmin etmenin yollarını arıyor
Her insan acıyı ve mutluluğu kendince yaşar.Allah bir sistem var etmiş ve bu işliyor
İnsan tabiatı gereği(boşluk kabul etmiyor) hep kendine oyalanacak bir şeyler buluyor
İnsan ilişkilerini ‘geliştirme’ de sabit formüllerden yola çıkmak insan’dan Anlamamanın göstergesi değil mi?