1.
Temmuz 7, 2008
Herkes kendi öyküsünü yaşamak için geldi
zaten bu anlam bütün anlamları kuşatır
ve her şeyi anlamlı kılar
hayat bir varoluşa oturur
kendi gerçeğini bulur
Sürekli hareket halindeyiz
her şey olarak böyle
yaratılışın özünde bu var
statik olan bir şey yoktur
ama kendinizi dinlemek
kendi dünyanızla başbaşa kalmak
kendinize ait bir dünya kurmak
bir insan için çok önemli
insan zaman zaman bunu yapmalı diye düşünüyorum
Aslında hepimiz, her insan teki yaşıyor bunu
bir dönem çok karanlık oluyor
bana tek benmişim gibi gelirdi
sabah olur mu diyorsunuz
ölümle sevişiyorsunuz
intihar tetiklemeli yaşıyorsunuz
ölmelinin tadını çıkarıyorsunuz
zannederim bu geçici bir dönem oluyor
insanın hayatındaki/tabiatındaki her şey geçici bir karaktere sahip
Bir insanı aç yerde kıvranırken düşünebiliyorum:
ama felsefesiz düşünemiyorum
aklım almıyor
insanların felsefeleri yok olmuş
yaşam biyolojikleşmiş
Geçmişin bugüne etkisi muhakkak var ama
asıl etken bugün bizim ciddi anlamlı gündemlerimizin olmayışı
yarın düşüncenizin olmaması
bugüne boşluk olarak düşüyor
insanı belirleyen yarındır
dün de takılmak:
bir avuntu olma ihtimali çok yüksek
yarın dünü onore eder
bu işleyiş olarak böyledir
ama yarın yok ise dün kronik bir vakıaya dönüşür insanda
geçmişimiz bize etki edebilir ama asıl bize etki eden
geleceğe bakışımız.Geleceği nasıl görürsek yaşadığımız zaman
diliminde bu ruh haline bürünüyoruz
İrademizi yapabilme olanağımızı görmemiz gerekiyor
çoğumuz kendi zindanlarımızı kendimiz kuruyoruz
ve hapsediyoruz kendimizi
hayat bizim
varoluş bizim
İnsan olmaya çalışmak bütün mesele bence bu
aklımızı ve kalbimizi
kullanmaya çalışmak
kendi gerçeklerimizi anlamaya çalışmak
hayata ve insana hangi pencereden bakıyorsak ordan görüyoruz kendimizi
Hassas olmak çok güzel
ama ayrımı iyi yapmak lazım
hassas olmak ile hasta olmak ayrı şeyler
hastalık hassaslığa engel
çünkü hastalık hali
olmaman gereken bir hal üzerinde bulunmaktır
Sorun olacak ki
insan olacak değil mi
yeter ki sorunlarımızı abartmayalım
sorunlarımızı sorunsallaştırmayalım
