5.

 

 

yaptım demek ayrı
yapmalı demek ayrı
yaptım dersek örneklik ifade ederiz
yapmalı dersek bir sorumluluktan bahsederiz
yapmalı derken yaptığınızı değil yapmak istediğinizi kastedersiniz ama
tabiki samimiyet ayrı bir şey
o zaten olmassa
insanlığımız tehlikeye düşer
gönülde ne varsa elde de o oluyor

 

pozitif veya negatif kavramlarından ziyade
bence olduğu gibi görme kavramlarını kullanmamız bizim için daha faydalı
olacağını düşünüyorum
olduğu gibi görebilirsek değerlendirebilirsek
daha anlamlı yaklaşabiliriz olaylara

“bir doğru öbür yanlışa götürmemeli” bu kuraldır
işte burda objektif bakabilmek ;olgun olmakla eş değer
zaten zannımca objektif olmak olgun olmak demek
teselli etmek bence arabaya benzin koymak gibibenzin bitti mi,yine kalırsınama gerçekleri olduğu gibi değerlendirmekbize anlamlı bir bakış sağlayacaktır

peygamberimizin bir duası var

“Allahım bana eşyayı olduğu gibi göster”
olduğu gibi bakabilirsek her şeye o zaman anlamlandırma sürecimiz daha
sağlıklı işleyecektir

 

 

 

insan tabiatında

zor olan kolaya evriliyor/kolay olan zor olana evriliyor
 

insan an da yaşar

an bilinçi bir olgu olmalı insan için
geçmiş ve geleceği değerlendiren insan anı algılar ve  yaşar
bu bir bağımlılık değil, değerlendiriştir
işte burda hayata baktığımız parametreler önemli

geçmiş ve gelecek anı öldürüyorsa burada hayata ölü bir bakış var demektir
çünki asıl hayat “an” dır

 yaşama haksızlık, varoluşunuza saygısızlık etmemek gerekiyor

 

öz çok önemli
özü bilmeyen bir insan nasıl özgür olabilir
özünü-gürleştirebilir

 

 

 kafamızdaki düşünme ölçüleri yanlış
 ölçüler yanlış olunca haliyle ölçümlerde yanlış oluyor
 bundan dolayı iyi irdelemek gerekiyor
 düşünürken kullandığımız veriler malzemeler ne kadar sağlıklı

 bu çok önemli bir olgu

 altın terazisiyle şeker çekemeyiz
 şeker terazisiyle de altın tartamayız

 

 

 hayat boş
 amaç ve insan ile anlam kazanıyor, zenginleşiyor
 burda amacı sorgulayıp insan ile paylaşmak gerekiyor
 eylem var felsefe yok
 bu insan değil
 önce felsefe
 sonra eylem
 bir insanı aç yerde kıvranırken düşünebiliyorum
 normal ;açtır kıvranıyordur
 ama bir insanı felsefesiz düşünemiyorum

 yani eylem insan demek değil
 insan öncelikle felsefe demek
 sonra eylem diye düşünüyorum
 bu anlamda
 amaç kavramı karşımıza çıkıyor
 bunu iyi sorgulamalıyız
 amaç ne?
 öncelikle bunu aşmak gerekiyor

 yaşamam için bir sebebim olmalı
 amacım olmalı
 yaşama sebebim beni eyleme yönlendirmeli
 türk insanı eylemi çok seviyor

 yapacak bir şeyler
 ama niçin?
 bu soru  algılaması zayıf
 veya biraz daha deşifre edelim
 insan nedir?
 bunu tanımlamak gerekiyor
 sonuçta insanız
 kendimize ait bir tanımımız olmalı ki
 genel tanımlar önemli değil
 birey olarak yaşıyoruz kendimizi
 önemli olan sizin kendi tanımlarınız
 yoksa bir toplum değil,sürü olurduk
 toplumu, geneli bireyler oluşturur
 ve bir mozaik çıkar ortaya
 zenginlikte paylaşımda bu mozaiktedir

 

 

 önemli olan parçaları bütünde ait oldukları yere koymak
 ve mesele;
 ne sadece parçayı ne de sadece bütünü algılamak
 mesele parçaları bütünde ait oldukları yerlerine koymaya çalışmak
 insanın en ciddi sorumluluğu da bu olsa gerek

 

 

önce Işık tanımlanmalı
sonra ışın yayımladığı aydınlık

 

 bakışı diri tutabilmek gerekiyor
 abartmadan, acı edebiyatı yapmadan
 zorluğu zırvalığa dönüştürmeden

 

özneyiz biz
bu “özne” “olmak”tan sorumluyuz

 

 

askede de vardı bir arkadaşım
 tam bir acı küpü
 sanki acı fışkırıyor her yerinden
 bende acı sandığı çıbanlarını patlattım
 ne varsa aktı bir müddet
 sonra rahatladı kendimi seviyorum demeye başladı

 

 insanın kendi ayakları üzerinde durması ,kendini sevme felsefesi
 hayata insanlar ile değil değerler ile bağlanması anlamında ulaşmaya
 çalıştığı kişilik önemli