10.
Temmuz 13, 2008
sürekli aynı hal üzerine olamıyoruz
mutluluk aslında hoşnut olma hali
sürekli olan bir olgu değil
ama biz istiyoruz ki her zaman olsun
hava hep bahar havası olsun
düşünürken teknik hata yapmamak lazım
aslında insan hep yalnız
paylaşımla beraber
bu yalnızlığına bir nebze çözüm bulabiliyor ama
sonuçta yalnızız
aslında “içimiz en büyük şansımızdır” diyor tolstoy
dış dünyamızda hayat çok sığ
hayata iç dünyamızdan değil
dış dünyadan bakmaya çalıştık mı
dış dünya sürekli üzerimize kapanıyor daralıyor
mesala kendimizi sevmeden
kendimiz dışındakilerin bizi sevmesini beklediğimiz
zaman her şey daralabiliyor
kendimizi sevmessek kimi gerçekten sevebiliriz ki
işte bu çok önemli
bir çok insan bunu göremiyor
hep bakışlarını karşısına dikiyor
kendi kalbini göremiyor
kendi duyarlılıklarını keşfedemiyor
aslında okumak sırf kitap değil
insandaki öğrenme azmi
Allahın öğrencisi olduğunun bilincinde olması
içindeki merak güdüsünü yönlendirmesi
ve öğrencilikteki güzelliği yaşaması
özeleştirinin kayıt altına alınması anlamında günlük önemli
kayıt altına alıyoruz bir anlamda yaşadıklarımızı
zihin unutabiliyor
ama kayıtlara baktığımız da geri çağırabiliyoruz
hepsi olmalı
okumalı gezmeli insanlarla tanışmalı
ben hepsini önemsiyorum
hepsini uygulamalıyız
zaten insanlar
değişik alanlarda verim verirler
yani bir insan bir alanda
ciddi başarı göstermeyebilir
ama bu onun başka bir alanda başarısız olacağı anlamına gelmez
iltihap patladı içinden
irin akıyor
bir süre akar
akarken acı verir
sonra durar
insan ilişkilerinde ki öğretmenlik budur aslında
bilgiyi insan ilişkileri ile insanlara vermek
insani duyarlılığı bozuk bir öğretmen
bir öğrencisine ancak sınavda soracağı
bilgiyi verebilir
