7.

 

varoluşa kendini bırak derken
varoluşu sevmeyi dünyayı bir değer olarak görmeyi kastediyorum
insanın yaşadığı anı sevmesi aldığı soluğa anlam vermesini
hayatı sevmesini kastediyorum
insanın kendini gerip hayatı kendine zindan etmesi doğru değil
ama kastettiğim özgürlük saçmalıkları değil,
öz tanımlamasına göre özgürlük anlayışı değişir
bu tercih meselesidir

 

“insan kendini kendini yapan ve kullanan bir varlıktır” derken

 insanın kendikişiliğini bünyesini inşaa etmesini kastediyorum.

mesela içtiğimiz sigaraylabünyemizi zehirliyor ve sağlığımızı

yanlış yönde bozuyorsak her konu da

insan bütün zihinsel ve eylemsel faaliyetleriyle

kendi kendini inşa ediyor,yapıyor, kuruyor.

zaten dünya da bunun için var değil miyiz kendimizi

anlamlandırarak kurmak için.

 

genç demek nedir
hareketi hızlı olan demek

kanı hızlı akıyor

sorunda bu hızda

hız genci kesiyor
benliğini aksatıyor

 

hiç bir şey yok

ama o “yok”u var etmiş

sorunu “sorunsallaştırmış”

insan boş duramıyor

mutlaka ya yapıcı düşünceler ve tavırlarda bulunacak

yada bozucak bir şeyleri

tabiat böyle

boşluk yok

bunlar gerçekten ,

insanın tabiatındaki psikolojik diyebileceğimiz kanunlar

nasıl su içmek fiziksel bir kanun ihtiyac ise

yapımızda psikolojik ruhsal kanunlarda var

ama biz bunları görmüyoruz çoğu zaman

 

sizin ikinizin kuracağı bir dünyada BİR haline gelmeniz

evlilikte şefkat var
diğer ilişki tarzlarında mesafe var
karşılıklı bir duruş var
evlilikte ise mesafe yok
bu çok hoş