9.
Temmuz 13, 2008
İNSAN OLMANIN FARKINA vardığımız an
yaşamı doğru anlamlandırma imkanına
sahip olacağız
aslında başarı kitaplarını çok olumlamıyorum
insanı teste döndürüyorlar
bir dairenin içine sokuyorlar
çünki insan makine değil
sadece kullanım klavuzunu eline verirseniz
bir müddet kullanır
sonra niye kullanıyorum der
ne işe yarıyor der ve boşluğa düşer
BEN NEYİM?
sonra şu cevap geliyor
“ben hiçbir şeyim öyleyse her şey saçma”
öncelikle insana ANLAMINI VERMEK gerekiyor
insan olarak kendimizi eğitme imkanına sahibiz
bunu kullanmalıyız
insan kendi kendini inşa ediyor
kendi elleriyle kendi hamurunu karıyor
kullandığımız malzemeye çok dikkat etmemiz gerekiyor
kullandığımız hamur bozuk olursa
kişiliğimizde kokuşacaktır
ne verirsek bünyemize onu alıyoruz davranış olarak
insan ruhu gibi desenize
bazen memnun bazen değil
aslında tabiatımız öyle
aslında insanın kendisi çok kırılgan
yani hepimiz öyleyiz
belki ibare abartılı gelebilecek
ama
gerçekten böyle
ama kimimiz bunu teşhir ediyoruz kimimiz
irademize sahip çıkıp içimize atıyoruz
duvar örüyoruz kendimize
eğer biz kendimizi sevmezsek
diğer sevgiler hep geçici olacaktır
kendi boşluğumuzu dolduramayacaktır
insanlar at gibi koşturuyor
para insanların sırtına semer vuruyor
çok komik oluyor
kullanmaları gereken nesnelere insanlar kendileri kullandırıyor
iyiyim dediğiniz zaman iyi olduğunuzu kabul edersiniz iyi olmaya çalışmak
ise bence daha iyi olmaya doğru bir adımdır
“iyiyim” dersek kendimizi yeterli görme gibi bir yanlışa
kapılabiliriz.iyiyim dersek daha iyi olabileceğimizi unutabiliriz.ama iyi
olmaya çalışıyorum cümlesi “aslında yetersizim daha iyi olmalıyım” anlamında
hayatın kendisi zaten bir idare durumu değil mi?
insanda bunu idare eden konumunda
