MERAK,FARKETMEK, DOYUM VE SINIR

MERAK

 

Merak olmazsa insanın leşten ne farkı kalır?

peygamberimizin bir duası var :“Allah’ım hayretimi arttır”

insan olmamızın , insan kalmamızın sırrıdır merak

 

 

FARKETMEK

 

İnsan olmanın bir güzelliği bu

Seyredebilmek, düşünebilmek, akledebilmek, hissedebilmek

Fark edebilmek;insan olmak ile eşdeğer belki de

Fark edebilirsek;

kıymetini bilme imkanına sahip olabiliriz

“işte” “ama” insan içindir

önemli olan işte ve ama ya rağmen gayretimizi sürdürmemiz

Asıl fonksiyonumuz,anlamımız bu belki de

Bunu benimsemek, içten benim-sevmek gerekiyor

Yoksa her şeyi yokuşa sürüyoruz, akıntıya kürek çekiyoruz

 

 

 DOYUM VE SINIR

 

Tanrı mutlak olandır,sınırlı olan değil

İnsan sınırlı olandır.Göz sınırlı bir mesafeyi görebilir,

mide bir kapasitede çalışır.

İşte insan sınırsız,sonsuz olmak istediği için tanrı olmaya özenir

sonsuz olmak ister,her şeyi sınırsız yaşamak ister.

Çünki doyumsuzluk insanın tabiatında var.Mükemmeliyetçi  yapı ise

İNSANA   ters,tabiatımıza ters

Sınırlı bir yaratılış var.Her şey de sınırlanan bir yapıdayız

gözümüz belli bir mesefeyi görüyor,aklımız belli bir kapasite de çalışıyor

gerilimlerle örülmüş bir benlik taşıyoruz,

git-gel dönüşümüne sahip bir bünyemiz var

İnsan olmak;tabiatımıza uygun yaşamaktır. insan bireyi olarak kendimizden

olmayacak şeyler beklemek aklımızı iptal etmektir.Bünyeyi reddetmektir.

Aslında yapmamız gereken sadece insan oluşumuzun farkına varmak

Ve varoluşumuzu bundan başka hiç bir şeye bağlamamak.

“varoluşumuz da senin bağışın”diyor Mevlana

Ama biz çoğu zaman varoluşumuzu ya bir erkeğe  ya

bir kadına,ya paraya,ya bir nesneye

ya kendi kutsadığımız bencilliğimize bağlıyoruz.

Lakin  bunlar protez bacak işlevi görmekten öteye geçmiyor

Kendi asıl gerçeğine sahip olmayan bir bünyeyi hiç bir şey tatmin

Edemeyecek sadece sürükleyecektir

işte burda önemli olan “insan oluşumuzun” farkında olarak

İNSANCA YAŞAMAK