h1

9.

Temmuz 16, 2008

 

Çağın problemi görüntü galiba

insan görüntüye kilitlenmiş gibi

bu ciddi bir tehlike gibi gözüküyor

zamanla bir şansa döner mi bilmem

genel anlamda insanlar

değerlere çok ilgisiz

ideoloji bitti artık

nihilist ve faydacı bir bünye var

bu zamanla sorgulamaya döner de bir bilinçlenme sürecine

evrilirse daha sağlıklı bünyeler oluşabilir

yoksa bu fasit bir daire

dolap beygiri gibi oldular

dön babam dön

başları dönünce hoşlarına gidiyro

nereye bu gidiş bakalım

?

 

sıradanlaşan bir şeyler var o zaman hayatında

sıradanlaşan duygusal yoğunlukların olmasın

insanın merkezi kendisidir

nasıl bakarsan öyle görürsün

bakışında bir yıpranma var

bakışın yakmıyorsa ateşi

ateş küllenmiştir tahminim

bu bu ana kadar yaşadıklarınla

yıpranmışlıklarınla ilişkili bir durumdur tahminim

daha somut anlamada düşünmeye çalışırsak

iş telaşı ,çevrenin olumsuz bakışları

yani sana dışardan etki eden her şey

çoğu zaman yenilememiz gereken kendimizizdir

çünki motor insanın kalbidir

ben normal derken abartmamak gerektiğini

vurguluyorum

 

neden?

eden bir şeyler var

insan bunu çözemiyorsa

net görülemeyen bir durum var

bu da çoğu zaman bakışımızdan kaynaklanır

genel anlamda bu böyledir

insan bireyi için

bakışımız da pus varsa

bu gözümüze ait bir sorundur

 

yoksa dışarıda ki sorunu insan hemen anlamlandırabilir

çünki somuttur

ama içeriden kaynaklanan bir etki var ise bunu algılamak zordur

çünki soyuttur

etkilenmemek insanın tabiatına aykırı

etkilenmiyorum demek

ben insan değilim demekle eş değerdir

 

belki de önemli olan

hem içerden hem dışarıdan bakabilmek

ama ben yine de kendi adıma da  konuşursam

çoğu zaman sorun kendi sorunsallaşan bünyemizdedir

 

bir kere

İSTEK kavramı

insanın kendi beni ile ilgili bir kuvvedir

istiyorum diyebilmek için

benliğimizin aktif olması gerekiyor

yani demek istediğim

monotonlaşan aslında hayat değil kendi benliğimiz/varlığımızdır

burda tahminim sorgulamamız gereken

yine kendi hayatımızdır diye düşünüyorum

 

 

mükemmeliyetçilik insanın kendi yapısını inkar etmesidir bir anlamda

ama idealistlikle karıştırmamak lazım

işini iyi yapmayı istemek başka

bir de bu isteğin bir hastalık haline gelip

iyi olmadığı zaman insanın hayatını dumura uğratması başka

ikincisi mükemmeliyetçinin alanına giriyor

mükemmellik insana ait değildir zaten

mutlaklık tanrının vasfıdır

insan kelime kökü itibari ile

nakıstır,yani eksiktir

ve kendini tamamlamaya çalışır

yaşamı da bu tamamlama faliyetidir bir nevi

konu ile ilgili basit bir iki önerme

insan sorunsuz olmak istiyor

bu mükemmeliyetçlik

ama insan sorunsuz olamaz

bu da imkansızlık

işte mükemmeliyetçi imkansızı arar

tabi bu kullandığım cümleler

kavramsal olarak böyle

muhataba göre olaylara göre değişebilir her şey

önermeleştirelim;

insan mükemmel değildir

ama mükemmeli arar

burdaki mutlak tanrı olursa bir sorun yok

burda tanrı yok ise kendi vardır

bu tanrı olmayı istemektir

şeyten hz. ademi sonsuz olmakla kandırdı

meyveden yersen sonsuz olursun dedi

insanın yapısında var mükemmeli aramak ve istemek/

ama insan mükemmel olmadığı için /

mükemmel olana tabii olmak durumundadır

çünki insan bütünden bir parçadır

parça bütündeki yerinde anlamlıdır

yani insan kuldur

bu formatta yaratılmıştır

 

 

insanlar soruları kendi sormadıkça
senin sorman bir şey ifade etmiyor
merak uyandıracak
ilgiyi arttıracak projeler geliştirilmeli

ama şimdi öyle bir gençlik var ki

mesafeli
kültürel meraktan uzak
her şeyi kısmen kafasına göre yorumlayan
yani yeni bir insan modeli var
yoksa uğraşırız ama yıpranırız,verim vermez.

Yorum Yapın