Sürekli aynı hal üzerine olamıyoruz
mutluluk aslında hoşnut olma halidir
sürekli olan bir olgu değil
ama biz istiyoruz ki her zaman olsun
hava hep bahar havası olsun
Düşünürken teknik hata yapmamak lazım
aslında insan hep yalnız
paylaşımla beraber
bu yalnızlığına bir nebze çözüm bulabiliyor ama
sonuçta yalnızız
“içimiz en büyük şansımızdır” diyor tolstoy
dış dünyamızda hayat çok sığ
hayata iç dünyamızdan değil
dış dünyadan bakmaya çalıştık mı
dış dünya sürekli üzerimize kapanıyor daralıyor
mesela kendimizi sevmeden
kendimiz dışındakilerin bizi sevmesini beklediğimiz
zaman her şey daralabiliyor
kendimizi sevmezsek kimi gerçekten sevebiliriz ki
işte bu çok önemli
bir çok insan bunu göremiyor
hep bakışlarını karşısına dikiyor
kendi kalbini göremiyor
kendi duyarlılıklarını keşfedemiyor
Esasen okumak sırf kitap değil
insandaki öğrenme azmi
Allahın öğrencisi olduğunun bilincinde olması
içindeki merak güdüsünü yönlendirmesi
ve öğrencilikteki güzelliği yaşaması
Özeleştirinin kayıt altına alınması anlamında günlük tutmak önemli
kayıt altına alıyoruz bir anlamda yaşadıklarımızı
zihin unutabiliyor ama kayıtlara baktığımız da geri çağırabiliyoruz
Hepsi olmalı
okumalı, gezmeli, insanlarla tanışmalı
ben hepsini önemsiyorum
hepsini uygulamalıyız
İnsanlar değişik alanlarda verim verirler
yani bir insan bir alanda ciddi başarı göstermeyebilir
ama bu onun başka bir alanda başarısız olacağı anlamına gelmez
İltihap patladı içinden
irin akıyor
bir süre akar
akarken acı verir
sonra gelir rahatlama
İnsan ilişkilerinde ki öğretmenlik ;
bilgiyi insan ilişkileri ile insanlara vermek
insani duyarlılığı bozuk bir öğretmen
bir öğrencisine ancak sınavda soracağı
bilgiyi verebilir
