İnsanın ne olması/ne olmaya çalışması gerektiğini Halik olan Rabbimiz bize bildirmiştir.Çünkü o Yaratıcıdır, bizleri var edendir.
İnsan;insan oluşunun anlamı gereği Rabbine kul olmalıdır.Çünkü bu insanın yaratılışının anlamıdır.İnsan için hayatın anlamı Allah’a kul olmada yatar.Bundan başka bir anlam aramak olsa olsa köre tarif yaptırmaya benzer.Ve bu tarifte insanın hayatı için tahripten başka bir şey olmasa gerek. Yaşadığımız zaman diliminde bu tahribatı çok rahatlıkla insan hayatında görebiliriz.
Hayatının anlamına parayı,kadını,şöhreti, gösterişi ,kibiri yerleştiren insan değerlerden uzak çerçevesi olmayan algılamalar ve uygulamalarla hayatı felç etmekte, adeta yaşanmaz bir çöle çevirmekte.
Bu anlamda ”Ye kürküm ye” mantığı insanı hiçe sayıyor ve insanı küçümsüyor.İnsanın kürkü kadar insan olabileceğini söylüyor.İşte işin komik tarafı da burada.Kürkü insan yapıyor ama sonrası kürk insanın efendisi oluyor.Ne garip bir çelişki.Hem sen kürkü kendin imal et hem de gelsin kürk senin efendin olsun.
İşte insanın gerçek anlamından başka-Allaha kul olmaktan-bir anlam araması kendi yaptıklarına tapınmasından başka bir şey ifade etmiyor. Bu yanlış algılama, yanlış arayış insanı Hz. Ömer’in dediği gibi insanı kendi elleriyle yaptıkları putlara taptırıyor.Bu putlar ise insanın kendi derdine deva olmuyor ,bilakis derdini derinleştirip, içinden çıkılmaz kördüğümlerle bağlıyor.İnsanın kendi elleriyle yaptığı bir şey insanın kendini nasıl tanımlayabilir ki?
İşte insan durup düşünmeli; Kürkü ben yaptım niye ona tapıyorum ki ?,
İşte insan durup düşünmeli ;Kürk giymek için vardır niye ona ait olmadığı bir değeri yüklüyorum ki?,
İşte insan durup düşünmeli; Kürkü giyeceğime kürkün niye beni giymesine izin veriyorum ki?
‘“YE KÜRKÜMYE”’ Kategorisi için Arşiv
